|
Canım Nehirim boncuk gözlüm benim ,
28 yaşında evlendiğimde en kısa zamanda anne olmak için büyük bir
heyecan duyuyordum , hep bir kızım olsun istiyordum. Hiç aklıma
gelmezdi ki acı günler beni bekliyor , hamilelikler beni bekliyor.
İlk hamileliğim 2,5 ay sürdü ve düşükle sonlandı. Doktorumuz bunun
çok sık görüldüğünü ve kafama takmamam gerektiğini anlattı. Çok
üzülüp ağlamama rağmen kendimi sağlam tutmayı başardım. 6 ay ara
verdikten sonra tekrar hamile kaldığımda hep içimde bir korku vardı
korkularım boşa çıkmadı 5 aylıkken diyafragma hernisi denilen bir
hastalık tespit edildi ve erken doğum yaparak hamileliğim sonlandı.
Erkek olduğunu öğrendiğim zaman üzüldüğüm için hala içimde bir acı
ve pişmanlık hissederim hatırladıkça.Üzüldüğüm için Allah beni
cezalandırdı mı diye.
Neyse acı günleri geride bıraktık ve 3 ay sonra doktorumun ısrarı
ile hemen hamile kaldım….
Korkuyla , stresle gecen aylar 15. haftada doktorum bir kızınız
olacak dediğimde attığım sevinç çığlığı ve eşimin gözünde gördüğüm
mutluluk ve gözyaşı…. Ayrıntılı ultrasonu ve 3 lü taramayı geçirene
kadar bitmedi stresli günler..Ama sonunda 20. haftayı atlattık ve
kızımızın sağlık sorunu olmadığını öğrendik.
Canım annemin ve babamın her dr. dönüşümüzü nasıl beklediğini asla
unutamayacağım. Gözümün içine bakarken hem kendi kızlarını hem
torunlarını meraklarını…
Bu arada 2 aylıkken başlayan doktorların hamilelik bulantısı diye
iddia ettikleri ama benim bu farklı bir şey dediğim bulantıların
sebebinin safra kesesinde oluşan taşlar olduğunu öğrendik ve 15
günde bir hastanede sabahladığımız çok gece geçirdik.. Canım eşim ;
acı çektiğimi görmek ve bana yardımcı olamamaktan duyduğu üzüntüyle
yaşadığı geceleri hala unutamaz.
Safra sancıları , her an kötü bir haber alacağız korkuları ile
hamileliğimin tadını çıkaramadan yaşadığımız 9 ay geçti.
Son muayene günü geldi ve doktorumuzla 10 gün sonrası için sezaryen
tarihimizi belirledik. Nst’ye yattığımda Nehir'in az hareket etmesi
hep yaşadığımız bir olaydı ama o gün hiç hareket etmemesi bizi
telaşlandırdı. Uzun süre beklememize rağmen aynı sonuçla
karşılaşmak, soğukkanlılığı ile ünlü doktorumuz Özer Kutlu’yu bile
heyecanlandırdı. Hemen hastaneye gidiyorsunuz ve nöbetçi arkadaşı
arıyorum derhal sezaryen ile bebeği alıyoruz dediği an ağlamaya
başlamıştım bile. Henüz özel odamızı ayarlamamıştık. Annem yanımda
olamayacaktı ( hastane kuralları nedeniyle eşimin olamayacağını
kabullenmiştim ama annemin olamayacağına inanmak bile istemiyordum.
)Valizimizi alıp hastaneye gittiğimizde ben hala ağlamaya devam
ediyordum. Taki nöbetçi dr. NST ‘ye bağladığında canım kızımın
hareketlerini görene kadar.
Sevgili doktorum Özer Bey her şeye rağmen beni 10 gün hastanede
tuttu doğum tarihine kadar canım annem ve biricik teyzecim o
koltukta günlerce bana moral vermek için yanımda kaldılar.Barbaroscum
her gün 2 kere ziyaret saatinde beni görebilmek için yollara düştü.
Sonunda beklenen gün geldi 06.06.2006 doktorum epidural uzmanına
bebeğimiz kıymetli bebek yılardır onu bekliyoruz diyerek benim
ağlamamın sebebini açıklıyor ve bana moral vermeye
çalışıyordu. İnanılmaz iyi bir epidural uzmanı ve inanılmaz iyi bir
ameliyat ekibi ile Özer Bey sürekli benimle konuşarak ve moral
vererek doğumumu gerçekleştirdiler. Canım kızım senin doğduğunu
gördüğüm ve seni öptüğüm anı ömrümün sonuna kadar unutmayacağım.Allahıma
her gün şükrediyorum seni bana verdiği için , sürekli dualar
ediyorum senin mutlu ve huzurlu bir ömür geçirmen için. Sen bizin
bir tanemizsin. Seni çok seviyorum canım bebeğim boncuk gözlüm hep
mutlu ol yüzünden gülücükler hiç eksik olmasın.
Ebru Koçanalı Boncuk gözlü Nehir Koçanalı’nın annesi
Bursalı Anneler sitesinde
doğum hikayenizin yayınlanmasını istiyorsanız, bir
adet fotoğrafla birlikte, doğum hikayenizi
info@bursalianneler.com
adresine yollayabilirsiniz.
|
