Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

     

SAKİN ZAMANLAR

 

Sakin zamanlar aradım hep… Sakin ve geniş zamanlar…

Bugün olmayacak, şimdi sırası değil belli… ‘Olsun, yarın yaparım’ ile geçti ömrüm,

Ama aklımın bir köşesinde hep kayıtlı kaldı hatırlattı kendini hayalini kurduklarım…

 

Bir bir yazdım listeler yaptım…

Yaş kemale ermeden, bu dünyada kendim içinde bir şeyler yapmalıydım…

 

Kendime ait küçük bir dükkanım olmalıydı benim…

Küçük bir cafe  belki… Ahşap zeminli, taş duvarlı…

Fonda Leman Sam çalmalıydı… Küçük pencerelerdeki dantel perdeler,

‘Pencerenin perdesini havalandıran rüzgar’  eşliğinde sallanmalıydı…

Ve mutlaka gündüzde olsa gecede, masaların üzerini minik mumlar aydınlatmalıydı…

 

Mis gibi kurabiye kokmalıydı ortalık, biraz tarcın ve birazda elma…

Renkli şeker hamurundan pastalarım, havuçlu keklerim süslemeliydi vitrinleri…

İnce beyaz porselen fincanlarda sunmalıydım çayımı kahvemi…

Ve masalarda, kahve kokusuna eşlik eden sümbüllerimde olmalıydı…

 

Sonra o taş duvarlara ahşap çerçevelerde asmalıydım hayatımı…

Bana can verenleri… Canımın parçasını, parçalarını... Ailemi, dostlarımı…

Mutlu günlerin fotoğrafları süslemeliydi o köşeyi…

Boşa geçmemiş yılların kanıtları olmalıydı…

 

Ve bir köşede, kitaplarım da olmalıydı…

Herkesin okuyabileceği, dolaşım halindeki kitaplar…

Arada da birkaç şiir kitabı… Aşk meşk üzerine…

Cepten mesaj çekmek yerine, ‘sn svyrm’ diye! Harfleri katletmeden…

Belki sevdiğinin yüzüne karşı aşk şiirleri okumak isteyen gençlerde olurdu?

Yoksa olmaz mıydı? Olsun, yinede hazırlıklı olunmalıydı.

 

Çocuklarım büyüdüğünde, yaz tatillerinde bana yardıma gelirler,

Ve belki, bende onlara önlükler dikip cafeye garson yapardımJ

Yok yok yapamazdım… Ben onlara kıyamazdım…

Annelik var ya serde… Bir gülüşlerine ben hayatımı vermişim…

İsteseler bütün dükkanı mı satardımJ

 

Dedim ya daha ben… Oysa ben… Ah ben…

Neler neler yapacaktım… Neler yazacak, ne şaheserler yaratacaktım…

En güzel cümleleri ben kuracak, kelime cambazı olacaktım en fiyakalısından…

 

Ama olmadı işte, birkaç satırla yazdım sadece hayallerimi…

Yani… Hayallerim yine hayal olarak kaldı.

 

Ama size bir şey söyleyeyim mi?

 

Hayalini kurmak bile harikaydı… :)

 

İyi haftalar dilerim…

 

Banu DURGUNLU

08.02.2009

 

banu@bursalianneler.com