|
KAR NAMINA
NE VARSA…
Kar yağdı…
Karman çorman oldu ortalık...
Kararın da yağmalıydı oysa…
Vefa
kar dostları katmalıydık aramıza,
Yanımıza kar kalmalıydı keyifler,
Ve
karısına sarılmalıydı beyler
:)
Kara da basardık, iz de yapardık…
Karlar düşer iken belki biz de ağlardık
Düşsek te çizdirmezdik karizmayı artistik yuvarlanırdık.
Efkarlanırdık
belki? Alaca karanlık günler de…
İnkar
etmezdik ne hüznü, ne mutluluğu…
Ve
belki de isyan kar şarkılar söylerdik üstüne?
Karşılıksız sevmelerimizin en sulu gözlü dostu…
Karmaşa yaratmazdık memlekette…
Karanlık işlere de girişmezdik
Karıştırmazdık doğruyu yanlışı…
Niyeti karalara pirim de vermezdik…
Karamanın koyununa inat, baştan bozardık oyunu…
Karınca, kararınca geçinir giderdik…
Kara yazılar yazılmazdı gencecik alınlara…
Karalar bağlamazdı analar…
Kardeş kavgasına güler geçerdik…
Ama
yine de; çok özlemişim kar'ı... Kar da yuvarlanmayı ve o muhteşem
beyazlıkta kaybolmayı... En çokta o göz kamaştıran ışığını... Beyaza
daldım, beyaza kandım…
Öyle
bir ruh halindeydim ki; 'beyaz dizi' okuyabilir? Ve beyaz yalanlara
bile inanabilirdim...
Tüm
renkler hızla kirlenirken ben de birinciliği yine de beyaza verdim…
İyi
haftalar dilerim…
Banu
Durgunlu
25.01.2010
|
