|
Kar/ne
Bu yılın ilk yazısını yazmakta oldukta
geciktim. 2009’u çok hızlı kapatıp 2010’a çok daha hızlı girdim.
Günler, geceler, haftalar nasıl
geçiyor anlamıyorum.
Kesinlikle şikayetçi değilim, koştur
koştur yaşamayı seviyorum, yorgun fakat huzurlu oluyorum.
Koştururken içilen bir bardak çay,
kısacık bir kahve molası, aceleyle atıştırılan öğünler, birkaç saat
uyuyabilmenin tadı bambaşka, rahatlık içindeyken insan hiçbirinin
kıymetini bilemiyor, tadına varamıyor… Allah işsiz güçsüz,
kendimizle baş başa bırakmasın hiçbirimizi:)
Küçük kuzum ilk karnesini getirdi,
büyük kuzum yine başarılarıyla göğsümüzü kabarttı. Sağlıklı ve
başarılı çocuklarımız için, onlarla yakından ilgilenebilecek zaman
ve şartlara sahip olabildiğimiz için ve belki çok daha önemlisi her
ikisi de okul-öğretmen yönünden çok çok kısmetli oldukları için
Allah’a şükrettik…
Karne heyecanını yaşadığımız gün, uzun
zamandır yolunu gözlediğimiz kara da kavuştuk... Kara çocuklara
kadar katıksız sevinemesek de “beyaz” içimizi aydınlattı… Biz
sıramızı savdık, birkaç sayılı “farkında oluş” hali dışında mutlu
olmayı beceremiyoruz, bu bir gerçek… Hiç olmazsa çocuklarımızın
sevincine, ışıltısına, sevinmeyi deneyelim biz de…
Tatilimiz başladı, artık biliyorsunuz
tatil bizim için durma-duraklama değil rutinden çıkıp başka
telaşlara girme anlamına geliyor.
Önümüzdeki haftalar bizim için yepyeni
heyecanlar, sürprizlerle, müjdelerle dolu. İçimiz kıpır kıpır,
kalbimiz güm güm :) Sabır ve duayla bekliyoruz…
Karne alan tüm kuzuları ve tabii ki
annelerini tebrik ediyorum:) Hepinize mutlu tatiller dilerim…
Sevgiler…
Betül Yılmaz Eminsoy
24.01.2010
|
