Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

 

 

 

   

Dinlendim

 

Bu hafta hastane notlarıma devam etmeyi planlamıştım. Lakin nedendir bilmem bir türlü yazamadım, o günlerden biraz uzaklaşmak istedim belki de… Kısmet olursa notlara haftaya devam ederim…

 

Endişe ve yorgunlukla geçen beş haftanın sonunda, kalbime yakın, kentime uzak bir yerden, sonsuz ümitle yine sağlık haberi bekleyişine girmişken, bir de üstüne bayıltan-bunaltan-inleten-öffleten-pöffleten sıcaklar iyiden iyiye bastırınca tüm algılarım zayıflamış, sesim bile daha az çıkar olmuş, parmağımı kıpırdatmak istemez, dırıltıya-vırıltıya-hatta çıtırtıya tahammül edemez hale gelmiş durumdayım.

 

İş bu haleti ruhiye içinde iken bu hafta sonu sevgili evimde on iki saat kadar (ki iki çocuklu bir anne için mucize sayılacak süredir bu) yalnız kalmak nasip oldu. Çok ama çok uzun zamandır ilk kez özene bezene, kızarmış ekmekli, üçgen peynirli, gül reçelli, filtre kahveli şahane bir kahvaltı hazırladım kendime. Ve yine uzun zamandır ilk kez (yıllardır desem inanır mısınız?!) otur-kalk, onu getir-bunu götür olmadan, acele etmeden, saate bakmadan kahvaltımı bitirdim.

 

Gün boyunca bir oraya bir buraya devrilerek Danielle Steel’in tam da böyle bir zamanda okunabilecek ekstra light bir romanını bitirdim.

 

İki demlik çay içip tatma duyumu kaybedene kadar ay çekirdeği çitledim.

 

Hatta akşam yemeğimi yedikten sonra kıvrılıp uyudum. Güneş batmadan uyandım, güneşin batışını -hafif de olsa serinlemiş- balkonumda izledim…

 

Sessizlik içinde geçen bu birkaç saat, bir hafta tatile –belki daha fazlasına- bedeldi benim için.  

 

Kafa dinledim, daha doğrusu kafamı susturup bir güzel dinlendirdim…

 

Dinlendim :)

 

Mutlu ve Sağlıklı Haftalar Dileğiyle…

 

Betül Yılmaz Eminsoy

04.07.2009