|
Mektup
(Anı kumbaram 2)
Didim’deyiz…
Sen, ben ve kuzucuklarımız dinlenceye
çekildik…
Hepimiz çok keyifliyiz…
Her güne şükürle başlayıp, her geceye
şükürle giriyoruz…
Günün ilk ışıklarıyla kalkıyoruz,
erkenden kahvaltımızı yapıyoruz…
Kahvaltı için bize özel hazırladığın
sakin köşemizde kâh atışarak, kâh gülüşerek güne başlıyoruz…
Kahvaltıdan sonra sahildeyiz, deniz ne
güzel… Bakıp bakıp “su gamı alır”
diye telkin ediyorum kendime… Şükürler olsun öyle sulara salınacak
büyük gamım tasam yok ama olsun, olanı da alsın götürsün, yerine
huzur bıraksın, sükûn bıraksın…
Kuzucuklarımız ve sen onlarca metre
boyunca derinleşmeyen, sakin denizde yüzerken ben keyifle
kitaplarımı okuyup bitiriyorum… Siz serin sulara atlarken ben ferah
hayallere dalıyorum… Arada sizin fotoğraflarınızı çekiyorum,
keyfimizi kayıtlara geçiriyorum:)
Denizden sonra kısa bir mola, sonra
havuz faslı başlıyor sizin için… Ben yine kafama göre takılıyorum;
biraz kitaplar, biraz fotoğraflar, biraz sanal gezinti, biraz düşsel
gezinti…
Gün boyunca enerjilerini son zerresine
kadar tüketen kuzucuklar akşam yemeğinden sonra uykuya adeta koşarak
gidiyorlar :)
Onların uykusuyla bizimki arasında
geçen zaman benim hazinem… Bazen yarım, bazen birkaç saat…
Bu gece çocukları yatırdıktan sonra
seninle birlikte sahile indik…
El ele yürüdük…
Ayaklarım denizin serinliğine
değmeyeli ne çok olmuş…
Paçalarımız dizlerimize kadar ıslak
içtiğimiz acı kahvenin tadına; kahveyi içime, içimi sana dökerken
hissettiğim sıcaklığa doyulur mu?
Kıymetlim;
Bazen korkuyorum bu kadar çok mutlu
olmaktan…
Bu kadar mutlu olunur mu hiç fani
dünyada diyorum…
Kuş olup uçacak gibi geliyor güzel
günler…
Öyle olmasın diye dualar ediyorum
“Seni Bana Sevdiren”e…
Yine de bir gün kuş olup uçarsa güzel
günlerim…
Olsun derim…
Fazla fazla, doya doya yaşadım ben
sevmeyi, sevilmeyi…
Bizi getirdiğin bu cennet köşesi için
teşekkür ederim sana…
Ama sen yine de bil ki senin yanın
benim cennetim…
Seni seviyorum… Çok seviyorum… Çokkk…
Çocuklarımızı seviyorum… Çok
seviyorum… Ailemizi seviyorum… Çokkk…
Hayatımızı seviyorum…
Geçmişimizi, bugünümüzü, dualarla
beklediğim geleceğimizi seviyorum…
Sadece güzel günleri değil,
paylaştığımız derdi, hüznü, öfkeyi de...
Bolluğu olduğu kadar darlığı…
Çaresizlikle, kimsesizlikle Rabbim’e
sığındığım günleri, uykusuz geceleri…
Alıştığım, alışamadığım her şeyi…
Aile olmaya dair ne varsa hepsini
seviyorum…
Kalbimi sevgiyle doldurup taşıranı, sonsuz ‘Rahmet Sahibi’ni çok
seviyorum… O’na şükrediyorum… Şükrü tüm zerrelerimde hissederek…
BETÜLÜN
17 Ağustos 2009 / 01.49
Akbük / Didim / Aydın
Nazarlık :)
Yaratıklarının şerrinden,
Her tarafı kaplayan karanlıkların şerrinden,
Düğüm ve (hayati) bağlara üfleyen büyücülerin şerrinden,
Ve
kıskandığı zaman, kıskananın şerrinden…
Yaratıkları yokluk karanlığından varlık sabahına
çıkaran Allah’a sığınırım.
-Felak suresi-
|
