|

Bu Kış Biter Mi?

Henüz kışın başında yorgun düştük bu
sefer. Oysa hiç istemem sonbahar bitsin, kış geçsin… Yağmuru,
bulutu, serini, karı, kışı, kısa günleri, uzun geceleri severim
ben...
Fakat bu sefer daha yolun başında
sıkıldım, yoruldum.
Olağan kış hastalıklarında bile -bilgi
çöplüğüne dönmüş bilincinin en altlarından gelen- endişeler ve
korkularla perişan oluyorum. Kendi kendime “temkinli ol ve tevekkül
et” diye telkin etsem de boş!
Dil başka, yürek başka telden çalıyor.
Dil “Allah dermansız dert vermesin, geçer bunlar” derken yürek hop
oturup hop kalkıyor…
Hastalık henüz kapıda, girsem mi
dönsem mi diye beklerken, ateşin ilk gününde, öksürüğün ilk
hırıltısında, yorgunluğun, kırıklığın başında doktor kapısı
çalıyoruz. Önceden olsa şurubunu içirip okula gönderecekken şimdi
aman kalabalığa karışmasın, dinlesin, iyice kendine gelsin öyle
gider okula diyoruz. Doktorlar da zaten gelene gidene yazıyor
raporu…
İki ya da daha çok çocuklular bilir,
çocuklardan biriyle eve bir kere girdi mi mikrop yandı gülüm keten
helva!
Yatak soğumadan diğer kardeşe devir
teslim yapılıyor. Biri kalkıyor diğeri yatıyor, bazen değişiklik
olup ikisi aynı zamanlarda yatıyor. Hatta mikrop -işte adı üstünde-
coşup, tedavisi en zor kişiye, ömür boyu sağlığına duacı olduğumuz
babaya ulaşıyor… Mikrop efendi evin içinde haftalarca ondan buna
koşarken arada anneye de uğruyor elbet ama onu pek fark eden
olmuyor:)
Yarıyıl tatili öne alınsın mı
alınmasın mı, uzasın mı uzamasın mı tartışılırken ne boş doluyor ne
dolu alıyor. Tatiller uzadıkça çocuklar okul havasından kopuyor,
tatil olmasa devamsızlıklar alıp başını gidiyor…
Mutfak tezgahında ateş düşürücülere,
öksürük şuruplarına, vitaminlere genişçe bir yer açılıyor. Geri
kalan alansa çeşit çeşit otlar, ballar, karışımlar, sebzeler,
meyveler ve tabi ki meyve sıkacaklarının… Ocakta dumanı tüten,
kokusu evden eksik olmayan ya ıhlamur ya adaçayı ya da haşlanmakta
olan tavuk…
Velhasıl bu kış bana her zamankinden
yaman görünüyor…
Hepimiz için yılın son ayını sağlıkla
atlatıp yeni yıla sağlıkla kavuşmayı diliyorum…
Sevgiler…
Betül Yılmaz Eminsoy
05.12.2009

|