|

ŞEKER LOKUM
Bir
oğlumuz oldu arkadaşlar !
Karı koca ikimiz de renkli gözlü, açık tenli olduğumuz için
istisnasız herkes çocuğumuzun sarışın, mavi gözlü olacağını söyler
yıllardır.
Bu anlamda oğlumuz öngörüleri kısmen doğruluyor. Beyaz tüylü, yeşil
gözlü Van-İran melezi LOKUM gerçekten de bize benziyor
J
Yaklaşık iki ay önce arkadaşım Hilal kahve içmeye uğrayacağını
söyledi bir pazar. Kapıyı açtığımda ne göreyim, kızı Derin’in
kucağında bembeyaz tüy yumağı bir kedicik.
Hilal’in sayesinde, Derin’in hediyesi olarak evimize geldi,
hayatımıza girdi Lokum.
Hem de ne giriş…
Öyle açmışız ki birbirimizden başka bir varlığa ilgi göstermeye, o
kadar muhtaçmışız ki, çaresizce, evde yaşayan bizden başka bir cana,
tam anlamıyla kafayı yedik. Özellikle de ben.
O uyurken sessiz sessiz konuşmalar, kolumuz bacağımız uyuşsa da onu
rahatsız etmemek için kıpırdanmamalar, veterinere her gittiğimizde
ne yedirsek, nasıl davransak, ne yapsak, ne yapmasak diye
hazırladığım uzun uzun listeler.
Ve daha neler neler..
Denir ya dilimin ucuna kadar geliyor diye, ben de anlatmadan
duramayacağım, o kadar abarttım ki bu durumu Lokumu eşim Ahmet’ten
kıskandım.
Ben kuru mama yiye yiye içi kuruyacak yavrucağın(!) diye Ahmet’ten
gizli et tavuk yedirmeye çalışayım, işini iyi yapsın, temiz pak
olsun, hayvanları gerçekten sevsin diye kriterler oluşturup
veterinerler beğenmeyeyim, o güzel kaplumbağa biblomu oyuncak
yapayım, gözünün içine bakayım, velet gitsin oyun arkadaşı olarak
Ahmet’i, uyuyacağı zaman O’nun kucağını seçsin. Mırıl mırıl
ellerini, yüzünü yalasın, hatta göbeğine masajlar yapsın. Sevmek
için aldığımda söylenerek Ahmet’in kucağına kaçsın. Olacak iş mi?
“Lokum beni sevmiyor” diye söylendiğim için en sonunda Ahmet isyan
etti, ben de kendime telkinlerde bulundum da bu haleti ruhiye geçti
gitti.
Şimdi o çılgın halimiz biraz duruldu. Alıştık artık birbirimize.
Lokuma öğretmeye çalışıp beceremediklerimiz, onun bize verdiği
derslerle öğrendiklerimiz harman oluyor, biz yaşayıp gidiyoruz mutlu
mesut.
Öyle ki ne sabahın dördünde burnuyla dürterek uyandırması, ne
yastığımı zaptedip beni itmesi, ne de bazen ellerimizi delik deşik
etmesi bizi rahatsız etmiyor.
Her zaman Ahmet’in çok iyi ve sevgi dolu bir baba olacağını
düşünmüştüm. Lokuma karşı davranışlarımı gördükçe yanılmadığımı
anlıyorum.
Ve yine anladım ki eğer bir gün anne olursam Allah Ahmet’e sabır
selamet versin diye bol bol dua etmem gerekecek. Paranoyak pipirikli
bir yanım vardır bilirim de böylesi bir potansiyele sahip olduğumun
farkında değildim.
Diyorum ya öğrendiklerimiz, farkettiklerimizle iki ayda öyle çok şey
değiştirdi ki Lokum hayatımızda. Sık sık keşke daha önce alsaydık
evimize bir kedi, niye yapmadık ki şimdiye kadar biz bunu diyoruz.
O yüzden varsa sizin de üzerinde durmadığınız böyle bir niyetiniz,
zaman zaman aklınıza geliveren acabalarla ertelediğiniz böyle bir
isteğiniz hiç vakit kaybetmeyin lütfen.
Hayatınızda, bakış açınızda, kendinizde ve ailenizde oluşan
değişikliğe inanamayacaksınız.
Taze kedi sahibi
LOKUMun annesi Deniz’den sevgiler
deniz@bursalianneler.com

|