Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

     

ŞEKER LOKUM

 

Bir oğlumuz oldu arkadaşlar !

Karı koca ikimiz de renkli gözlü, açık tenli olduğumuz için istisnasız herkes çocuğumuzun sarışın, mavi gözlü olacağını söyler yıllardır.

Bu anlamda oğlumuz öngörüleri kısmen doğruluyor. Beyaz tüylü, yeşil gözlü Van-İran melezi LOKUM gerçekten de bize benziyor J

Yaklaşık iki ay önce arkadaşım Hilal kahve içmeye uğrayacağını söyledi bir pazar. Kapıyı açtığımda ne göreyim, kızı Derin’in kucağında bembeyaz tüy yumağı bir kedicik.

Hilal’in sayesinde, Derin’in hediyesi olarak evimize geldi, hayatımıza girdi Lokum.

Hem de ne giriş…

Öyle açmışız ki birbirimizden başka bir varlığa ilgi göstermeye, o kadar muhtaçmışız ki, çaresizce, evde yaşayan bizden başka bir cana, tam anlamıyla kafayı yedik. Özellikle de ben.

O uyurken sessiz sessiz konuşmalar, kolumuz bacağımız uyuşsa da onu rahatsız etmemek için kıpırdanmamalar, veterinere her gittiğimizde ne yedirsek, nasıl davransak, ne yapsak, ne yapmasak diye hazırladığım uzun uzun listeler.

Ve daha neler neler..

Denir ya dilimin ucuna kadar geliyor diye, ben de anlatmadan duramayacağım, o kadar abarttım ki bu durumu Lokumu eşim Ahmet’ten kıskandım.

Ben kuru mama yiye yiye içi kuruyacak yavrucağın(!) diye Ahmet’ten gizli et tavuk yedirmeye çalışayım, işini iyi yapsın, temiz pak olsun, hayvanları gerçekten sevsin diye kriterler oluşturup veterinerler beğenmeyeyim, o güzel kaplumbağa biblomu oyuncak yapayım, gözünün içine bakayım, velet gitsin oyun arkadaşı olarak Ahmet’i, uyuyacağı zaman O’nun kucağını seçsin. Mırıl mırıl ellerini, yüzünü yalasın, hatta göbeğine masajlar yapsın. Sevmek için aldığımda söylenerek Ahmet’in kucağına kaçsın. Olacak iş mi?

“Lokum beni sevmiyor” diye söylendiğim için en sonunda Ahmet isyan etti, ben de kendime telkinlerde bulundum da bu haleti ruhiye geçti gitti.

Şimdi o çılgın halimiz biraz duruldu. Alıştık artık birbirimize.

Lokuma öğretmeye çalışıp beceremediklerimiz, onun bize verdiği derslerle öğrendiklerimiz harman oluyor, biz yaşayıp gidiyoruz mutlu mesut.

Öyle ki ne sabahın dördünde burnuyla dürterek uyandırması, ne yastığımı zaptedip beni itmesi, ne de bazen ellerimizi delik deşik etmesi bizi rahatsız etmiyor.

Her zaman Ahmet’in çok iyi ve sevgi dolu bir baba olacağını düşünmüştüm. Lokuma karşı davranışlarımı gördükçe yanılmadığımı anlıyorum.

Ve yine anladım ki eğer bir gün anne olursam Allah Ahmet’e sabır selamet versin diye bol bol dua etmem gerekecek. Paranoyak pipirikli bir yanım vardır bilirim de böylesi bir potansiyele sahip olduğumun farkında değildim.

Diyorum ya öğrendiklerimiz, farkettiklerimizle iki ayda öyle çok şey değiştirdi ki Lokum hayatımızda. Sık sık keşke daha önce alsaydık evimize bir kedi, niye yapmadık ki şimdiye kadar biz bunu diyoruz.

O yüzden varsa sizin de üzerinde durmadığınız böyle bir niyetiniz, zaman zaman aklınıza geliveren acabalarla ertelediğiniz böyle bir isteğiniz hiç vakit kaybetmeyin lütfen.

Hayatınızda, bakış açınızda, kendinizde ve ailenizde oluşan değişikliğe inanamayacaksınız.

 

Taze kedi sahibi

LOKUMun annesi Deniz’den sevgiler

 

deniz@bursalianneler.com