Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

     

Elmasınızın Işıltısı…

 

Merhaba,

Ne kadar uzun bir zamandır yeni yazımı yazamadım. Karne ile ilgili ne çok olumsuz yaşanmışlık varmış. Öncelikle birçoğuna burada yer vermek istedim. Biliyorsunuz niyetim oydu. Ancak daha sonra, bu kadar çok yaşandıysa paylaşmak bir tür, “yara sarmak” değil “yaraları deşmek” olacak diye düşündüm ve sizlerle sadece ışıl ışıl bir e-postayı paylaşmak istedim. Size tavsiyem arkanıza yaslanın ve keyifli bir okumaya hazırlanın.

“Karne ile ilgili deneyimlerimi, karne alan bir aile olarak değil de karne veren bir öğretmen olarak paylaşmak istiyorum.

Öncelikle alınan karne sadece çocuğumuzun değil ailemizin ve ona verdiğimiz önemin tarifidir.Çocuk karnesindeki notları, anne-babasının tepkisine göre anlamlandırır.(4'e niye bu 5 olmadı demekte var; 4   5'in kardeşidir demekte... İkisi öylesine farklı duygular yaşatır ki, biri utandırır diğeri cesaretlendirir...)

 

Okul başarısını sadece karnenin pekiyilerle dolu olması olarak görmek yanlıştır. Okul çocuğumuzu hayata hazırlayan, kendisini ve çevresini fark ettiren, deneyimler edinmesini sağlayan bir yapıdır. Hiç kimseye vermeye kıyamadığın değerli eşyalarından (ev,araba...)çok daha değerli ve önemli bir şeyi, çocuğunu veriyorsun okula-öğretmene..Bu okul-öğretmen sana çocuğundan pırıl pırıl,işlenmiş bir elmas yaratacak. Ama bu elmasın değerini anne-baba olarak senin beklentilerin değil elmasın nerede kullanılacağı belirleyecek. Tabiiki çocuklarımızı teşvik etmeli, doğru yolları göstermeliyiz.(Kovalayan köpek,seni maratoncu yapabilir) Ama başarının sadece karnedeki beşlerle olmadığını çok iyi bilmeliyiz. Unutmamalıyız ki öncelikle çocuklarımıza iyi örnekler olmalıyız. Alınan notlara kızmak, bağırmak sürekli eleştirmek bize fayda sağlamaz aksine tepki oluşturabilir. Çocuğumuzu çok iyi tanımalıyız, eksiklerini,yeterliklerini ve üstünlüklerini..ona sürekli çalış, ödevini yap demek yerine okuldan eve geldiğinde "Bugün yeni ne öğrendin? ve Bugün herkesten farklı ne yaptın?" sorularını sorarsak öğrenmenin ve farklı olmanın güzelliğini çocuklarımıza da tatırabiliriz. Birde anne-baba olarak iyi örnek olursak (dinlemeyi bilen, sevgisini gösten, kitap okuyan, yeni şeyler öğrenen...)bakın elmasın göz kamaştıran parlaklığına.

 

Çocuklarımızdan beklediğimiz değişimleri, başarıları yenilikleri bizler de yapmalıyız hayatımızda..(Çünkü kelimelerin hiçbir önemi yoktur davranışa dönüşmedikçe... )

 

Böylece başarı merdivenlerini birlikte çıkabiliriz. Unutmayalım ki bizlerinde çocuklarımızdan öğrenebileceklerimiz var, yeterki bunları farkedelim ...Farkedelim ki, elmasımızın ışıltısını söndürmeyelim!

 *Nurşen Hiçdurmaz Göncüoğlu”

 

Bana söyleyecek bir söz kalmadı.

İşini bu kadar heyecanla ve özenle yapan Nurşen öğretmene tekrar ve tekrar teşekkürlerimle…

Pudra Kokusu: İsim deklarasyonu, izin alınarak yapılmıştır.

 

 

ferahmekanim@gmail.com