Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

Ege Bebeğim Doğdunda 1Yaşında mı Oldun:)

Hayat daha önce hiç akmadığı gibi akıyor. Bazen çok hızlı bazen çok yavaş ama en büyük gerçek bunun bambaşka  bir süreç olduğu...

Son yazımın üstünden zaman oluk oluk akmış. Doğum hikayemi yazacağım demiş ve bırakmışım. 
Yazalım o vakit!
Yeni yılın ardından gelen günler neşeli günler gibi gelir bana hep. Evet ben yılbaşına çok önem verenlerdenim. 8 yaşındaydım babam yapay bir çam ağacıyla sokağın ucunda belirdiğinde.  Tam çocuk sevinmesiydi benimkisi... O yıldan itibaren kesinlikle aynı ağacı her yıl süslemekteyiz.
Ege yeni yıl süslemeleri ve neşesinin üstüne doğdu. Yeni yılın bebeği, küçük adam objektiflere çokça ciddi ama muzip pozlar da verdi. 

Doğum yapacağım gün sabahın normalde benim kalkışa geçemeyeceğim :) bir saatinde hastanedeydik. Eşimle birlikte odamıza alindik. Zeynep yolda, annem babam yolda. Doğum fotoğrafçım Vera yolda. Az sonra burada yanımdalar. Yeter de artar bir ekip iste daha ne olsun.
Ailece  mutluyuz ancak gerginiz:) 
Herkes bir diğerini gergin buluyor, kendini son derece normal buluyor! 
Bir tek Vera rahat. Allahtan öyle, gülümseyen pozlarımı yakalıyor nasıl başarıyoruz bilmem ama bayağı bir gülüyoruz. Derken doktorumu görüyorum sonunda. Artık emin ellerdeyim. Ekiptekilerde şirin, hemşireler güzel. Neşeli bir yere benziyor burası hayat  onlar için bayağı bir normal akıyor da ben bir Alice olarak harikalar diyarındayım:)

Neyse, epidural anestezi yapılıyor. Hiç abartıldığı gibi bir şey değil, oldukça kolay uygulanan, sonrasında da genel anesteziye göre çok daha kolay toparlanıldığı bilinen bir yöntem. Bundan korkmuyorum, ve epidural uygulamasından sonra önüme üstüme örtülen örtünün bir kısmını kaldırarak perde yapılıyor. Sevgilim esim yanımda Vera  perdenin öbür tarafında Ege'yi bekliyor. 

Beklenen an ve tüm o sırada yaşananlar flulaşıyor. İnsan böylesi bir heyecanı daha önce yasamadığı için anlam vermek,kaydetmek  ve berrak bir şekilde görmek de çok zorluk çekiyor. Ama Ege bebeğim kucağımda artik ve çığlık çığlığa ağlıyor. Almak için hamle yapıyor hemşire ve hemen açıklıyor simdi onu yıkayacağız, giydireceğiz ve  hemen annesine  geri vereceğiz. bu açıklama ilaç gibi geliyor ama esime donup bana hemen geri verecekler değil mi diye de sormamı engellemiyor:)

Evet sonrası inişler ve çıkışlarla dolu ilk günler... 
Sunu itiraf etmeliyim ki ben etrafımda gülücükler saçan ve sonsuz bir anlayışla beni kucaklayacak yakınlarım olacağını hayal ediyordum. Doğum böyle bir şeydi. Ben en yakınım doğum yaparken tamda böyleydim. Ama herkes böyle düşünmek zorunda mıydı? Tabi ki hayır... Evet harika destek anları yasadım ama çok da gergin anlara tanık oldum. 

Korkularımla, mutluluklarımla büyüdüm. 

Anne kimliğim için gereken özellikleri itinayla oluşturmaya gayret ettiğim bu süreçte yine birlikte büyümek dileğiyle...

ferahmekanim@gmail.com

 Paylaş                         Paylaş