Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

     

ŞİDDET…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uyumak için bir annenin ya da babanın göğsünden daha güzel, daha huzurlu, daha rahat ve daha güvenli bir yer olabilir mi sizce?

 

Peki ya bir anne – baba için çocuğunu göğsünde uyutmak… Onun nefes alış verişini, sıcaklığını, varlığının verdiği huzuru ve mutluluğu hissetmek dünyadaki her şeye bedel değil mi?

 

***************

 

Kaşık Bey’e hamileliğimin son günleri… ‘Baba, henüz 13 günlük olan çocuğunu döve döve öldürdü’ haber başlığını okuyorum e-gazetelerden birinde. Normal zamanda bile böyle haberlere katlanamazken, hamilelikten zaten tavan yapmış duygularım salya sümük ağlatıyor beni. Haberin detaylarına bakamıyorum bile. Ne aklım ne de mantığım kabul ediyor böyle bir vahşeti, zulmü, canavarlığı… Bir insanın, korumasız, sadece sevgiye ve ilgiye ihtiyacı olan bir meleğe zarar verebileceğini bile düşünemezken, bir babanın, saçma sapan gerekçeler ya da bahanelerle kendi yavrusuna, canına zarar vermesi beni dehşete düşürüyor.

 

Sinirimden çileden tamamen çıktığımda dahi oğlumun eline bile vurmaya kıyamazken ebeveyn olduğunu zanneden bu çarpık, sapık zihniyetlerin çocuklarını dövdüklerini düşünmek… Hele ki döverken öldürdüklerini…

 

Şiddet… Şiddet yetişkinlerin bile ruh sağlığını bozarken küçücük bir çocuk nasıl baş edebilir böyle bir şeyle? Zaten dünya onun için yeterince büyük ve zor iken…