|
Sen
Gittin…
Dost kolay kazanılmıyor,
öyle ha dedin mi dostta olunmuyor.
Yıllar, hayat,
yaşanılanlar, birikiyor…
Sonra bir bakmışsın
kelimelere gerek kalmadan, gözünün içine bakınca her şeyi anlayan,
senin kadar sevinen, senin gibi içi acıyan bir ruh eşin var.
Gözün, kulağın, en büyük
desteğin, O olmuş.
Şanslıyım, 3 dostum var ama
hepsi İstanbul’da diye hayıflanırken, geçen sene tam bu zamanlarda,
biri Bursa’ya yerleşti.
Artık benim de başım
sıkıştığında annem kadar rahat arayabildiğim, CAN’ıma teyze, bana
kardeş dostum yanı başımdaydı.
6 senedir ilk kez, evlilik
yıl dönümümüzde CAN’ım O’na emanetken baş başa bir yemek yedik.
Her başım sıkıştığında
yanımda oldu…
Paylaştık, paylaştıkça daha
da bağlandık…
Derken büyü bozuldu :(
O yeni, yepyeni bir hayata
başlamak için,
Fazlası ile hak ettiği
mutluluğu yakalamak için gitti…
İşte giden dostun ardından,
içimden kopan satırlar;
Sen gittin,
Sanki beni anlayan,
Benimle ağlayan,
Benimle gülen,
Kimse kalmadı yanımda…
Sen gittin,
Sanki hiçbir şey tat vermeyecek bana,
Kahvem bayatlayacak kavanozda,
Çekirdek çitleyip, ‘’Behlül’’ izleyemeyeceğim senden başkası ile,
Bahçe de sucuk ekmek boğazımdan geçmeyecek…
Sen gittin,
Telefon açıp, yardıma koş diyemem kimseye…
Sen gittin,
CAN’ıma kağıttan minik kutuları kim yapacak?
Sen gittin,
Ben yine yalnız, CAN’ım yine teyzesiz kaldı…
Sen gittin,
Gözyaşlarım içime aktı…
……………
30 Mayıs 2009
Sevgi ve hoşgörü ile…
Özgür İde Acarbabacan
|
