|
Eskidendi…
Eskiden çok eskiden insanların birbirlerine sevgisi, saygısı
bambaşkaydı.
Eskiden gözü açıklık saygısızlıktı. Şimdilerde gözü açıklık her ne
kadar prim yapmış olsa, aileler çocuklarına en temel karakter olarak
aşılasalar da, sıranı beklemek, saygılı olmak çocuklara ilk
öğretilendi.
Eskiden komşuluk vardı, hele ki akrabalarınızdan uzakta
yaşıyorsanız, komşularınız en yakınınız olurdu. Herkes herkesin acı
tatlı gününde yanında olurdu. Mutfakta pişen her şey paylaşılırdı.
Komşu teyzeler anne yarısı sayılırdı.
Eskiden akşam ezanına kadar çocuklar sokakta oynardı. Yabancı, kötü
niyetliler mahalle aralarına giremezdi. Anneler ezan saatine kadar
çocuklarını merak etmezdi. Mahallenin, bakkalı manavı çocuklara göz
kulak olurdu.
Eskiden çocukluk daha uzun sürerdi. Test kitapları, özel dersler,
kurslarla daha geç tanışılırdı. Bizim üniversitede farkında
olduğumuz, sahip olduğumuz şeyler ilköğretimde yaşanmazdı.
Eskiden çocukların daha çok arkadaşları olurdu. Ekran başında
oynanan sanal oyunlar yerine, beraber koşulur, düşülür, kan kardeş
olunur, beraber ağlanırdı.
Eskiden duygular daha derin, daha gerçekti. Vatan, bayrak,
cumhuriyet sevgisi en temel unsur sayılırdı.
Eskiden mahallelerde meyve ağaçları olurdu. Komşu bahçeden
araklanan, yıkanmadan yenen elmanın tadına doyulmazdı.
Eskiden gezmeler tozmalar, çoluk çocuk 2-3 aile bir arabaya binerek
yapılırdı. Karga tulumba gidilen gelinen o yolculukların tadı
bambaşkaydı.
Eskiden aileler, okul çağına gelen çocukları için yıllarca okul
araştırılmazdı. Mahalle mektebi en iyi eğitimi verirdi.
Eskiden öğretmen, anneden babadan önce gelirdi.
Eskiden paran varsa diploman var ilkesi işlemezdi. Gerçekten
çalışan, emek veren altın bileziği koluna takardı.
Eskiden özgüven, özsaygı ukalalıkla karıştırılmazdı. Kimse kimsenin
kuyusunu bu gün ki kadar derin kazmazdı. Kimse kendinden büyük
birisi ile konuşurken saygısızlık yapmazdı.
Eskiden domatesin kokusu, yumurtanın tadı bambaşkaydı...
Eskiden sevdiğimiz sanatçı albüm çıkardığında, yeni albümü çıkana
kadar dinlenirdi.
Eskiden bu denli hızlı tüketmezdik, duygularımızı, sevgimizi,
aşkımızı, hayatımızı...
Eskiden geceler daha uzun, gündüzler daha bereketliydi.
Eskiden hayat daha az telaşlı, daha keyifliydi.
İde'nin Notu: Bana CAN veren, CAN'ım, kanım, ışığım, babamın
emaneti,
ANNEM...
İyi ki doğdun, iyi ki varsın hayatımda...
Allah, uzun ömürler versin, başımızdan, hayatımızdan eksik
etmesin...
Sağlık, sevgi ve hoşgörü ile...
Özgür İde Acarbabacan
28.02.2010
|
