|

Akşam oldu...
Yine aylardan Temmuz,
Temmuzun 8'i hızla yaklaşmakta,
Gerçi, sensiz geçen 7 yılın her günü
aynı acı,
Kalbim her attığında, derin bir özlem
pompalanıyor damarlarıma kan yerine,
İçimin hiç bu kadar acıdığı olmamıştı,
Hani zamanla alışacaksın, her şey
kolay olacak demişlerdi,
YALAN !!!
Sen sadece bana hayat veren babam
değildin,
Sen doğruluğunla, adam gibi yaşadığın
hayatınla benim kahramanımdın.
Bir baba senin gibi olmalıydı,
Senin gibi önce çocuklarım demeli,
çocuğu mutlu ise, mutlu olmalıydı.
Her ölüm erkendir derler ama,
Ah be babam, neden bu kadar erken,
neden sana bu kadar ihtiyacım varken ?
Ben senin torununun büyüdüğünü
görmeni,
CAN'ımın dede özlemi yaşamamasını
isterdim :(
Özlemle, acı ile geçen bu 7 yılı,
seninle doya doya yaşamak isterdim.
Keşke hayat denen bu oyunda baş başa
olabilseydik...
Orada bizi izlediğini biliyorum,
gözlerinde ki meşhur gülümseme ile,

Hadi hep beraber söyleyelim, '' Akşam
oldu hüzünlendim ben yine...''
Seni seviyorum ela gözlüm....
Sağlık, sevgi ve hoşgörü ile...
Özgür İde Acarbabacan
04.07.2010

|