Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

         
 

 

 

   

Benim 90'larım

Cumartesi gecesi TV'de Okan Bayülgen'i izleme fırsatınız oldu mu? İzleme fırsatı olanlar eminim gece boyu hem hüzünlenip, hem güldüler. Bir anda unuttuğumuz, hafızamızın derin köşelerine inen çocukluk, gençlik yıllarımızı hatırladık.

Twitter'da dünya sıralamasında bir numara olan  başlığı eminim yabancı kullanıcılar tarafından merak edildi.

Peki neler hatırlattı bana 90'lar?

Benim için 90'lar;

*Tayt üzerine renkli tozluklar giymek, vatkasız çıkmamaktı.

*Burlington çorap, timberland ayakkabı, samsonite çanta ile okula gitmekti.

*Amerikan pazarından harçlıkları denkleştirip 501 almaktı.

*Hafta sonları Fame City'e gidip golf oynamaktı.

*Servise kayıtlı olmama rağmen, cuma günleri okuldan çıkıp henüz trafiğe kapanmamış İstiklal Caddesin'de yürüyüp, Mc Donalds'da hamburger yiyip, Vakkorama'ya uğrayıp, Ataköy'e dolmuşla dönmekti.

*Bazı günler Osman amcaya yakalanmadan öğlen tenefüsünde kaçıp, İnci'de profiterol ya da Şampiyon'da kokoreç yiyip koşarak sınıfa geri dönmekti.

*Blue Jean dergisi, Bakırköy'de ki müzik dükkanlarından karışık kaset doldurmaktı.

*Sezen Aksu, Nilüfer, Kayahan albüm çıkarsın diye beklemekti.

*Barış Manço'nun kaybı ile babamın ağlamasıydı.

*Lisenin sonu üniversitenin başladığı yıllardı.

*Onlarca test kitabı, dershane, ardından laboratuarda ayakta geçen zamanlardı.

*Eşimle tanıştığım, ilk dansımızı ettiğimiz Unforgiven, en güzel yıllarımızı yaşadığımız zamanlardı.

*Her gün bıkmadan sıkılmadan, dersler biter bitmez Avcılar'dan Taksim'e sevdiğime gitmekti.

*PTT'nin önünde Taksim'de buluşmaktı. O zamanlar cep telefonu olmadığı için özlemle sevdiğini beklemekti.

*Borsa lokantasında açık büfe salatalardan, Pizza Hut'un sınırsız pizza günlerini kaçırmamaktı.

*Yazları hep özlemle, melankolik geçerdi, sevdiğim staj için Bursa'ya döndüğünde, çocukluğumun geçtiği Selimpaşa yazlarının artık keyif vermediği zamanlardı.

*November Rain parçasıydı, bu parçayı her dinlediğimde en yakın arkadaşımın babasını kalp krizinden kaybettiğimiz o soğuk Kasım akşamını hatırlamaktı.

*İlk kez İnönü Stadyumun'da kanlı canlı Metallica'yı, Bon Jovi'yi izlemekti.

*İlk kez aile içinden birinin ölümünü yaşamaktı, henüz 19 yaşında ki beraber büyüdüğümüz kuzenimin yokluğuna alışamamaktı.

*İlk arabamın parasının yarısını özel ders vererek biriktirmekti.

*Sevdiğimle ilk heyecanlarımızı yaşayıp, sözlenip, nişanlanıp ve nihayet evlendiğimiz yıllardı.

*Doğup büyüyüp, 26 yaşına kadar yaşadığım şehirden kopup, hiç kimseyi tanımadan yeniden bir hayata başladığım zamanlardı.

*İlk iş tecrübemi yaşadığım, Bursa'da ilk arkadaşlarımı, dostlarımı kazandığım yıllardı.

Okan Bayülgen'e tüm bunları hatırlamama yardımcı olduğu için teşekkür ederim. Meğer ne mutlu, ne güzel yıllarmış.

 

İde'nin notu:

*Malum karneler alındı sömestr tatili başladı, CAN'ın karnesi yine bizi çok mutlu etti, gururlandırdı. Güzel bir tatili hak etti benim minik yakışıklım.

*Bir 20 Ocak daha sensiz geçti babacığım, iyi ki evlenmişsiniz, iyi ki sizler bizim annemiz babamız olmuşsunuz.

 

Sağlık, sevgi ve hoşgörü ile...

Özgür İde Acarbabacan

22.01.2012

  Paylaş                         Paylaş