|
.jpg)
Kitabın Adı: Oğullar ve Rencide Ruhlar
Yazar: Alper Canıgüz
Yayınevi: İletişim Yayınları
Sayfa Sayısı: 204

Kitabın Arkasındaki Not:
"Beş yaş insanın en olgun çağıdır; sonra çürüme başlar.
Ben Alper Kamu, birkaç ay önce beş yaşına bastım. Doğum günüm
yaklaşırken vaktimin büyük kısmını pencerenin önünde, dışardaki
insanları izleyerek geçiriyordum. Hızlanarak, yavaşlayarak, türlü
sesler çıkararak ve bir yerlere bakarak yaşayıp gidiyorlardı. Bir
gün onlardan biri haline geleceğimi düşünmek beni hasta ediyordu. Ne
yazık ki bundan kaçış yoktu. Zaman acımasızdı ve ben hızla
yaşıyordum.
Hayatımdaki tek iyi şey artık anaokuluna gitmek zorunda olmayışımdı.
Zarardan kar. Uzun süre annem ile babama anaokulunun bana göre bir
yer olmadığını anlatmaya çalışmıştım aslında. Bütün rasyonel
dayanaklarıyla. Hiçbir işe yaramamıştı maalesef. İlla ki uykumda kan
ter içinde tepinmek, servis minibüsü kapıya geldiğinde küçük çaplı
bir sinir krizi geçirmek gibi yöntemlere başvurmam gerecekti derdimi
anlamaları için. Kepazelik. İnsanı kendinden utandırıyorlardı."
Alper Canıgüz, Tatlı Rüyalar'dan bilinen sürükleyici diliyle, 5
yaşındaki bir çocuğun içine düştüğü bir hikayeyi anlatıyor. Yaşının
avantajıyla her yere girip çıkan, hem filozof, hem fırlama bir
oğlan... Hikayeyi ve "karakteri" çevreleyen semt hayatı ve mahalle
atmosferi de, bizzat karakter kazanıyor, anlatıda...
Polisiye, fantastik ve mizahi edebiyatın tadlarını ustaca
kaynaştıran, olağanüstü özgün, çok iddialı bir kitap.
Sevgili
Zeren
sayesinde tanıdığım bir yazar ve kitabı. Tavsiyesi üzerine alıp
kütüphaneme koyduğum ve sırasının gelmesini bekleyen bir kitaptı. Ve
geçtiğimiz yaz bir haftasonu kaçamağında annemlerin yazlığına
giderken yanıma aldığım, şöyle deniz kenarında güneşin altında
yüzümde gülücüklerle okuduğum, şimdiye kadar okumadığım bir tür idi
"Oğullar ve Rencide Ruhlar". Severim daha önce hiç tanımadığım bir
yazarı tanımak, yazdığı kitabı okumak. Bilmediğim bir dünyaya girmek
heyecanlandırdı beni. Kitap, 5 yaşındaki afacanın gözünden
anlatılıyor. Ama ne anlatım, az önce yazdığım gibi yüzünüzde hep bir
gülümse ile kitabı bitiriveriyorsunuz. 5 yaşındaki bu bilmiş
afacanla yolculuğa çıkmak beni çok memnun etti. Yazarın diğer
kitaplarıyla devam edeceğim bu yeni dünyaya girmeye. Zekice
yazılmış, tam tatilde okunacak, sizi yormayan bu kitabı ben çok
sevdim. Sizlere de tavsiye ederim.
Haftanın Kitap Sözü:
Düş gücü, bilgiden daha önemlidir.
Einstein
Yorumlarınızı
ozlem@bursalianneler.com adresime bekliyorum.
Bol kitaplı günler, keyifli okumalar dilerim. :)
12.04.2010

|