|
.jpg)
Merhaba;
Kitabın Adı: Mutluluk
Yazarı: Zülfü Livaneli
Yayınevi: Remzi Kitabevi

Kitabın Arkasındaki Not:
Günümüz Türkiye'sinin içinden bıçak gibi geçen bu romanda üç kişiyle
tanışıyoruz .Van gölü kıyısındaki kasabada, tecavüze uğramış olan on
yedi yaşındaki Meryem, evlerinin 'izbe' denile. İstanbul'un tanınmış
profesörlerinden Harvard mezunu ve varlıklı İrfan Kurudal, Boğaz'a
bakan evinde yaşamını kökten değiştirme planları yapmaktadır. Cemal
ise Gabar dağlarında PKK takibinde, ateş altındadır. Yaşam bu üç
kişinin yolunu garip bir rastlantıyla birleştirir ve birbirlerinin
ruh fırtınalarını daha yakından tanırlar. Mutluluk hem bir dönem
romanı; hem kentiyle kasabasıyla, İstanbul'u ve Ege'siyle bugünkü
Türkiye'nin tanığı, hem de anlattığı kişilerin psikolojik
derinliklerine ulaşan bir başyapıt. Meryem'i, İrfan'ı ve Cemal'i
hiçbir zaman unutamayacaksınız.
Kütüphanemde uzun süre sıra bekleyen kitaplar arasındaydı
“Mutluluk”. Nihayet sırası geldi okunmak için. Zülfü Livaneli’nin
okuduğum en güzeli, en etkileyici, en sürükleyici kitabı bence. Ben
kitabın 57. baskısını okudum. Herhalde okumayan kalmamıştır. Ama ben
yine de okumayanlar için kısaca konusuna değineceğim. Doğu
Anadolu’da yaşayan Meryem amcası tarafından tecavüze uğrar ve evin
en alt katına ölüme terk edilir, yanına kendini asmak için
bırakılmış bir iple birlikte. Ama Meryem yaşamayı tercih eder.
Amcasının oğlu askerden döndüğünde görevi ona verirler ve İstanbul’a
giderler birlikte. Yolda bu işi bitirmesini ve Meryem’i öldürmeden
dönmemesini tembih ederler. Cemal habersizdir babasının tecavüz
ettiğindir, ona biri olduğunu söylerler. Ve İstanbul yolculuğu
başlar. Cemal içindeki vicdan el vermediği için kıyamaz Meryem’e. Bu
arada İstanbul’da bir profesör olan İrfan, tüm hayatından sıkılmış
ve bunalmış bir şekilde şehri, karısını ve okulunu terk ederek yatı
ile deniz yolculuğuna çıkar. Ve yoluna bir gün Meryem ve Cemal
çıkar. Olaylar böyle gelişir. Sonunu anlatmayayım, okumayıp merak
edenler kitap satırlarında buluşsun diye, burada keseyim konuyu.
Meryem… Cemal… İrfan… Unutamayacağım üç karakter. Eminim ki sizinde
uzun süre hafızanızda yer edecektir bu kişiler. Arada sıkıcı
yerlerin olmasına rağmen kitap oldukça akıcı. Müziğine ve sesine
hayran olduğum Zülfü Livaneli’nin bu unutulmaz romanını herkese
tavsiye ediyorum.
Haftanın Kitap Sözü:
Çocuklar donmamış beton gibidir, üzerlerine ne düşse izi
kalır.
H.JINOTT
Not: Başta canım annem olmak üzere bütün öğretmenlerin öğretmenler
gününü kutlarım.
Yorumlarınızı
ozlem@bursalianneler.com adresime bekliyorum.
Bol
kitaplı günler, keyifli okumalar dilerim.
J
24.11.2008

|