|
Bir dost…
Bir
dost edindim kendime…
Dostluk koydum adını, yüreğimdeki bağdan dolayı.
Hiç
görmedim yüzünü, bilmem gözünün rengini.
Dişleri bembeyaz mı onu da bilmem; görmedim ki gülüşünü.
Kısa mıdır yoksa uzun mu; şişko mu yoksa zayıf mı?
Zaten bütün bunların ne önemi var ki.
Dost koydum adını daha ötesi yok ki.
Çok
değil daha 2 hafta önce tanıştım onla; 1 hafta öncede dost oldum.
Gönül bağı koydum ortaya; abla olmak; can olabilmek istedim.
Bilmediğim beni görmek istedim; bilmediğim yüreği…
Çok
farklı insanlarız besbelli; farklı hayatlar, farklı yaşamlar.
Ne
önemi var ki; dost koydum adını.
Yaşı küçük ama yüreği büyük dostumun.
Sevinçleri var paylaşılacak, kahkahaları var atılacak.
Hüzün var gönlünde, biraz da acı.
Yaşanmışlıklar var; yarım kalan belki de.
Elimi uzatamasam da klavyemi uzatmak istedim.
Kelimelerimi, cümlelerimi.
Ben
de buradayım demek istedim.
Dedim ya dost koydum adını.
Kim
olduğu, ne olduğu önemli değil. Eğer o istemezse kimse de bilmez
adını; zaten O bilsin yeter; boşuna dost koymadım adını.
Sevgilerimle
Senem Aslan
|
