Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

     

Gökyüzü mavisi, gün ışığı…

‘Siyah akar Zonguldak'ın deresi
yüz karası değil, kömür karası
böyle kazanılır ekmek parası."

Orhan Veli Zonguldak için yazmış bu dörtlüğü.

Maden işçilerinin ekmek kavgası; yüzdeki kömür karası.

Olay yeri Zonguldak değildi ancak bu kez Bursa’da 19 maden işçisi hayatlarını kaybetti.

Oysa ki girerken o madene; dönüşte görmek istedikleri gökyüzü mavisi ve gün ışığı  idi.

19 ailenin ocağına kor düştü.

Kim bilir kaç ev babasız, kaç ev kocasız, kaç ev evlatsız kaldı.

Kaç evde et değil de dert kaynıyor şimdilerde.

Hangi minik yürekler acıyı erkenden yaşadılar.

Kimileri daha şimdiden baba rolünü üstlendiler. 

Acaba 19 maden işçisinin hangisi en son ne zaman ‘seni seviyorum’ demişti sevdiklerine?

Hangisi helallik almıştı?

Hangisi kundaktaki bebeğini öpüp koklamıştı?

Hangisi bayramda küs olduklarıyla barışmıştı?

Selamsız sabahsız gitmeyi hayal etmişler miydi hiç?

Gökyüzünün maviliği, perdeyi aralayarak gördüğümüz gün ışığı nasılda önemliydi.

Ama onlar artık ne gökyüzünü, ne de gün ışığını göremeyeceklerdi.

Çünkü onlar, o 19 yiğit maden ocağında; sımsıcak yuvalarını, huzur dolu ocaklarını bırakıp: kendi mezarlarını kazmışlardı…

Bursa'nın Mustafakemalpaşa İlçesi'ndeki kömür ocağında grizu faciası sebebiyle hayatını kaybeden 19 maden işçisine Allah’tan rahmet, acılı yakınlarına başsağlığı ve sabırlar diliyorum.

 

Sevgilerimle

Senem Aslan

11.12.2009