|
A Ş K’ım, S E V G İ’
lim
Sevmekle başlar bütün hikaye.
Canı gönülden…
Çıkarsız ve kimi zaman umarsız.
Cananı sevmek; hiç amaçsız.
Gülen göze kanmak, beyaz yalanlara göz yummak.
Toz
pembe yaşamak.
Kör
olmak belki, bilemedin kör etmek.
Beklemek, günlerce, gecelerce.
Hiç
gelmeyeceğini bilsen de umut etmek.
Postacının yolunu gözlemek.
Aşk
dolu mektubun kokusunu içine çekmek.
Akıtmak göz yaşlarını; acımadan hiç kendine, gözlerine.
Sarılmak;sımsıkı, doyasıya.
Kokusu olmadan uyuyamamak.
Özlemek, hem de çok…
Kıskanmak; ama tadında.
Hırslanmak belki de.
Yüreğinin acısı, kalbinin çarpıntısı.
Yazmak; sayfalar dolusu.
Süslenip, hazırlanmak.
Huzurunu hiç bozmamak.
Kem
gözlerden, özellikle kötülerden uzak durmak.
Fesatlara hiç bakmamak.
Sonra çoğalmak, hem sevgi ile, hem aşk ile ve en önemlisi saygı ile.
Bir
tebessüm ve küçük bir öpücük dudaklarda.
Ellerin titreyişi, tenlerin birleşmesi.
Ve
şükretmek varlığına….
Aşk; herkesin yaşaması gereken.
Sevgi; temiz ve iyi kalpli yürekten gelen…
Aşkıma, sevgilime…
Sevgilerimle
Senem Aslan
13.02.2010
Haftanın sözü: Eskiden toz kondurmadıklarım, şimdi kirden görünmez
haldeler…
|
