|
Mektup- Yine mi? Hak mı?
Yine mi???
Bu odada olmak ve senin bu yatakta yatıyor olman canımı acıtıyor.
Neden, niçin ve nasıllarım ne kadar da çok…
Bembeyaz çarşafların içindeki savunmasız meleğim; yıllar sonra bu
mektubu okuduğunda birbirimize sarılmış gülüyor olacağız belki de.
…
Bilmeni istediğim bazı şeyler var;
Ateşlenmemen için dünyaları verirdim.
Al al olan yanakların, ateşten patlayan dudakların içimi acıtıyor.
Karnını doyurabilmem için ağzını küçükçe açıp bana yardımcı olman;
şu hasta halinle bile uyumlu bir çocuk olduğunu gösteriyor.
Damar yolunu bulmaya çalışan hemşirelere kızarken bile ’lütfen’
kelimesini kullanıyorsun.’lütfen, ben istemiyorum, yapmayın’
diyorsun.
Ateşine bakılması gerektiğinde ‘kolumu acıtmadan bakar mısınız’
diyorsun.
‘Ben iyileşirim, ben büyüküm’ diyerek bana güç veriyorsun.
‘Neden eve gitmiyoruz, evimiz buradan daha yahat’ diye
sızlanıyorsun.
Sevdiklerini yanında istiyorsun. Sana kalsa bu küçücük odada maaile
yatmalıyız. Tercih yapman söz konusu olduğunda ‘mamamJ
o zaman annem kalsın’ diyorsun.
Sence sana zarar vermek isteyen insanlara bile ‘beni bırakabilir
misiniz’ diyerek ince ve nazik bir davranış sergiliyorsun.
Uykunda ‘anne istemiyorum, bana iğne yapmasınlar’ diye
sayıklıyorsun.
Her an her dakika ‘ne kadar daha buradayım’ diye sorguluyorsun.
Canını acıtmadıklarında hemşire ve doktorlara gamzeni göstermekten
çekinmiyorsun.
…………………
Peki, bu haksızlık değil mi?
Sen minicik yüreğin, kocaman gönlün ile bu kadar kibar, nazik ve
terbiyeli olmaya çalışırken,
Sen kimseyi kırmamaya özen gösterirken,
Sen sevgini dibine kadar yaşayıp, hiç çıkarsız, canı gönülden
sözlerin ve hareketlerinle gösterirken,
Sen Dora olmaya, sen canım olmaya, canımdan can kattığım ve canımdan
öte olmaya çalışırken,
Hak mı bu yavrum?
Hak mı o yatakta yatıyor olman?
Hak mı kolunun delik deşik olması?
Hak mı minicik bedenine antibiyotik yüklenmesi?
Hak mı gözlerinden akan yaşlar?
Hak mı yalvaran dillerin?
……………
İsyan etmek doğru değil elbet…
Anne yüreği söz geçmiyor ki…
……………
Kendimi suçlar oldum. Ben mi doğru dürüst bakamıyorum sana, gözünün
içine baktıkça ben hata mı yapıyorum bir yerlerde.
Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum, tıpkı annem gibi,
tıpkı diğer anneler gibi, inan buna…
Seni o yataktan alamıyorum ya şu anda, içim çookk acıyor….
Senem Aslan
Not: 21 mart 2009 cumartesi öğleninde hastaneye yatan kuzum için, o
yatağında uyurken anne yüreğimden kaleme dökülenlerdir.
|
