|
Gel…
Baktım…
Günlerdir bakıyorum…
Boş
sayfayı dolduramıyorum…
Bekledim…
Günlerdir bekliyorum…
Yok
gelmedi, belli ki gelmeyecek…
İlham bey mi desem yoksa hanım mı? Nerelerdesin Allah aşkına? Bak
çok ihmal ettin beni, kırılırım sonra…
Hım
anladım, belli ki naz niyaz yapıyorsun, bu seferde böyle olsun
diyorsun…
Çok
mu boşladım yoksa seni? Hiç düşünmedim mi sanıyorsun? Yok
yanılıyorsun, inan ki hep aklımdasın, ama hayat işte…
Aralara sıkıştırmaya çalışıp, gerilere atınca seni; aldın sende
intikamını.
Haklısın, okuyup geliştirmedim bugünlerde seni. Ama biliyorsun
önemli olan hatayı bilip kabul etmek değil mi?
Yaşananları, yaşanmışlıkları önüne geçirdim. Zamanım yoktu demek
mazeret değil elbet, ama affet beni…
Söz, istediğin gibi olacağım, sende benle yaşayıp göreceksin, seni
utandırmam bilirsin beni…
Dur, yoksa bahar mı seni benden alıp götüren. Ilık rüzgar, bahçemde
açan çiçek, gözüme giren güneş mi? Yeşilin tonlarının merhabası,
kahverenginin elvedası mı?
Yada seçim heyecanı mı? Aklın yolunun bir olup, doğruyu herkesin
bulması mı?
Düşen helikopter mi? Gidenler rahmetle anılırken, ardından konuşulan
hatalar mı?
Türkiye maçımı yoksa seni benden uzaklaştıran?
9
günlük oğlumla yaptığım tatilimizi mi kıskanıp, seni ihmal ettiğimi
mi düşündün yoksa?
Sebep ne olursa olsun çok açma arayı.
Gel… ne olursan, kim olursan gel…
Sevgilerimle
Senem Aslan
28.03.2009
|
