Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur. 

 

 

 

 

     

Çocuk olmak

 

Çocuk olmak, saflık, temizlik…

Kini bilmemek, taraf tutmamak.

Riyakar olmamak, yalancı değil doğrucu olmak…

Hep gülmek, yalancı tebessümün takınılmaması…

Yüze gülünüp, arkadan konuşulmaması, daha  sen merdivenlerde iken konuşulanları duymamaktır!!!

Sevmek, doyasıya ve çıkarsızca sevmek.

‘anneciğim seni çok özledim’ demek.

Muhabbet kuşuna muammeddd kuşu demek.

Anne ve babaya ‘neden geç kaldın’ diye hesap sormak.

Sevgiyi eşit paylaştırmak.

Maddi ve manevi sıkıntıyı hiç bilmemek.

Alınmayan oyuncak için ağlamak; küçük bir hediye ile ikna olmak.

Özür dilemeyenlere ve teşekkür etmeyenlere hatırlatmak…

Annenin kreşe gelmesiyle mutlu olmak, benim annem çok güzel demek…

Kreşe çağırılan anneye ‘makyaj yap, kolye tak,en güzel sen ol, seni beğensinler’ demek, kreş dönüşü ise ‘seni görünce heyecanlandım, senle gurur duydum’ demektir.

Babaya ve anneye aşık olmak.

‘ben sizi dinliyorum, ama siz beni dinlemiyorsun’ diye anne ve babaya hesap sormak.

Saf ve katıksız olmaktır.

İnsan olmak, yürekli ve vicdanlı olmaktır…

……………………

Yıllar sonra keşke çocuk kalsaydım demektir…

 

Sevgilerimle

Senem Aslan

04.04.2009