Tırnak Yeme
Alışkanlığı
Tırnak yeme
alışkanlığını çoğunlukla
3-4 yaşlarından önce
başlamaz. (Çok ender
olarak 5 aylık gibi
erken bir dönemde
görülebilir). Çocukların
%33'ünde tırnak yeme
davranışı görülür. Bu
oran erken ergenlik
cağına kadar sürer.
Ergenlik çağına doğru
çocukların hemen hemen
yarısı tırnak yeme
davranışı gösterir..
Ayıca tırnak yiyen
çocukların ailelerinin
çoğunda tırnak yiyenlere
rastlanmaktadır. Bunun
için de tırnak yemenin
bir taklit olduğu ve
büyükleri taklit etmek
suretiyle öğrenildiği
ileri sürülmektedir
Tırnak Yeme
Alışkanlığının
Nedenleri:
Tırnak yeme, çocuğun
yaşamında hangi dönemde
ortaya çıkmış olursa
olsun kesinlikle bir
uyum ve davranış
bozukluğu olarak kabul
edilmeli ve mutlaka
altında yatan sebepler
tespit edilerek ortadan
kaldırılmalıdır. Tırnak
yeme davranışı
incelendiğinde, daha çok
belirli bir grup
sebepten kaynaklandığı
gözlemlenmektedir. Bu
sebepler aşağıdaki
maddelerde
gruplandırılmıştır.
- Üzüntü ve sıkıntı
duyguları
- Gerilim ve kaygı
duyguları
- Öfke ve saldırganlık
duyguları
- Korku
- Değersizlik ve
güvensizlik duyguları
- Aile içi iletişim
sorunları
Tırnak yeme bir
güvensizlik belirtisi
olarak kabul edilir.
Aile içinde aşırı
baskılı ve otoriter bir
eğitimin uygulanması ve
bu çocuğun sürekli
azarlanarak
eleştirilmesi,
kıskançlık, yeterli ilgi
ve sevgi görememe
sıkıntı ve gerginlik
başlıca nedenlerdir
Örneğin, herhangi bir
sebepten dolayı anne –
babasına kızan, onlara
karşı öfke duyan çocuk
tırnak yeme davranışını
sergileyebilir. Okulda
arkadaşlarına kendini
doğru biçimde ifade
edemeyen çocuk bu
sebeple kaygılanabilir
ve bu sıkıntısını tırnak
yiyerek ifade edebilir.
Çok sevdiği köpeğini
kaybeden çocuk, üzüntüsü
nedeniyle bu davranışa
yönelebilir. Bunun
dışında, öğretmeninden
veya ailesinden korkan
ve cezalandırılma
kaygısı taşıyan çocuk
tırnak yiyebilir. Aile
içinde yaşanan
huzursuzluklar, boşanma
ve ayrılıklarda sorunun
ortaya çıkmasına katkıda
bulunabilir. Ayrıca,
kendine güveni olmayan
çocuklarda tırnak yeme
davranışı daha çok
gözlemlenmektedir
Anne – babanın
yaşantısı da önemli bir
etkendir. Anne baba
geçimsizlikleri, anne
babanın sık sık kavga
etmesi, ailedeki
sorunlar çocuklarda
tırnak yeme gibi
davranışlara neden olur.
Bunun yanı sıra anne
babanın aşırı kaygılı
olması çocuğu aşırı
derecede koruyup
kollaması ayrıca anne
babanın çocuklar
arasında ayrım yapması
çocuklar arasında
kıskançlığa yol açar. Bu
da dolaylı şekilde
kendini tırnak yeme
olarak gösterir
Tırnak Yeme
Alışkanlığına Karşı
Alınacak Önlemeler:
En etkili tedavi
yöntemi, 3-4 yaşlarına
kadar bu alışkanlığın
anne ve baba tarafından
görmezlikten
gelinmesidir. Çocuğun bu
alışkanlığı kazanmasının
neden olan etkenler
saptanarak konuya çözüm
getirilebilir. Ancak
çocuğun kendisini
güvensiz hissetmesi
halinde bu alışkanlığa
yeniden başladığı
görülür. Çocuğun
gururunu okşayarak,
tırnak yemenin onu ne
denli çirkin
yapabileceği telaşsız
biçimde anlatılmalıdır.
Özellikle kız çocukları
için manikür malzemesi
alınarak tırnaklarının
manikürlü ve yenmiş
biçimleri onlara
gösterilmelidir. Daha
sonra bu alışkanlık
devam ederse:
Çocuğun gerginlik ve
uyumsuzluk nedenleri
iyice araştırılmalı ve
bunlar saptanarak çözüm
getirilmeli
Çocukları korku, kaygı
yaratacak durumlardan
uzak tutmak gerekir.
Küçük çocukların kaygı,
korku verici televizyon
filmlerini izlemeleri,
kavgalı olaylarda
bulunmaları çocuğu
heyecanlandıracağı için
sakıncalıdır.
Çocuğun ilgisi başka
yönede çekilebilir.
Televizyon izlerken onun
ağzını çiğneyecek bir
şeyle meşgul etmek
tırnak yemenin yerine
geçebilir.
Çocuğa zaman verilmeli
fazla zorlanmamalı
Çocuğu azarlamak,
korkutmak, ceza vermek
gibi zorlayıcı
yöntemlerin uygulanması
yararlı olmamaktadır.
Hatta kimi zaman daha
ağır duygusal
problemlerin çıkmasına
neden olabilir
Güven duygusunun
gelişmesini sağlamalı
Çocuğa yenmemiş
tırnağın güzel olduğu
fazla üzerinde durmadan
anlatılmalıdır
Tırnak yeme davranışı
gerek çocuklukta gerekse
ergenlik döneminde çok
sık karşılaşılan bir
sorun olduğu için hem
anne – babalar
tarafından hem de tüm
toplum tarafından çok
kanıksanmış bir davranış
olarak görülür. Yalnızca
çocukluk ve ergenlik
döneminde değil,
yetişkinlik döneminde de
bu davranışı sergileyen,
devam ettiren birçok
insan vardır. Ancak bu
davranışın çocukluk ve
ergenlik döneminde
yeterince önemsenmeyerek
giderilmesi yetişkinlik
dönemi de dahil birçok
sıkıntıya yol açabilir.
Örneğin, okul veya iş
hayatında, tırnağını
yediğini gizlemeye
çalışan, ancak bu
davranışı bırakamadığı
için de daha fazla
gerginlik yaşayan birçok
insan vardır. Sadece bu
durum bile kişide
gerilim, suçluluk ve
öfke (engellenmeye bağlı
olarak) duygularına yol
açabilir. Bu nedenle
davranış iyice
kalıplaşmadan, erken
dönemde kalıcı bir çözüm
bulunmalıdır. Tüm uyum
bozukluklarında olduğu
gibi, sorunun ortaya
çıkmasına sebep olan
faktörleri bulup, onları
ortadan kaldırmak en
kalıcı ve doğru çözümü
sağlar.
Aileler bu
davranışın kendiliğinden
kaybolmasını beklerler,
ancak kendiliğinden
geçmez. Ancak ve ancak
buna neden olan sebepler
ortadan kaldırıldığında
geçer.
Anne – babalara,
uzun süren tırnak yeme
davranışıyla
karşılaştıklarında,
bunun altında yatan
psikolojik faktörlerin
neler olabileceğini
öğrenmek ve gerekli
önlemleri alabilmek için
bir psikologdan yardım
almalarını öneriyoruz
